SADF ย่อมาจาก SabayJai AI-Dev Framework ครับ เป็นแนวทางทำงานกับ AI ที่ค่อย ๆ พัฒนามาจากประสบการณ์จริง ไม่ใช่ทฤษฎีที่คิดขึ้นมาให้ซับซ้อน และยังเป็นแนวทางที่กำลังเรียนรู้และพัฒนาต่อ
ตอนผมเริ่มใช้ AI ทำงาน ผมเจอปัญหาที่ฟังดูเรียบง่ายแต่ทำให้งานเดินต่อยากครับ AI อาจบอกว่าเสร็จแล้ว ทั้งที่ผลที่ได้ยังมีปัญหา ผมไม่ได้เริ่มจากความคิดว่าจะสร้าง Framework ใหม่ แค่พยายามหาวิธีไม่ให้คำตอบว่า “เสร็จแล้ว” กลายเป็นข้อสรุปแทนการตรวจผลงาน ประสบการณ์นั้นทำให้ผมหันมาคิดเรื่องวิธีมอบหมายงานและวิธีดูผล มากกว่าการเขียนคำสั่งให้ยาวขึ้นแล้วหวังว่า AI จะเข้าใจทุกอย่างเอง
สิ่งหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้คือ AI ช่วยทำงานได้ แต่ไม่ได้เป็นเจ้าของงานครับ คนยังต้องเป็นคนบอกว่าเป้าหมายคืออะไร อะไรอยู่ในขอบเขต และผลแบบไหนถึงจะยอมรับได้ SADF จึงเริ่มจากบทบาทของคนกับ AI ให้ชัด ก่อนจะไปคิดถึงรายละเอียดอื่น
ชื่อ SADF ช่วยให้เรามีคำถามสี่กลุ่มไว้กลับมาทบทวน ไม่ได้บังคับว่าทุกงานต้องทำตามขั้นตอนเรียงเป๊ะ ๆ
- Structure — จัดงานให้ชัด: เราอยากได้ผลอะไร มีขอบเขตหรือข้อจำกัดตรงไหน และใครเป็นคนตัดสินใจ?
- Align — ทำความเข้าใจให้ตรงกัน: เรากับ AI เข้าใจตรงกันหรือยังว่าใครทำอะไร ต้องส่งอะไรกลับมา และจะตรวจอย่างไร?
- Deliver — ลงมือและดูผล: AI ทำอะไรมา มีหลักฐานหรือผลให้เราดูตรงไหน และยังมีอะไรที่ไม่แน่ใจ?
- Flow — พางานต่อ: เราควรรับผล แก้ไข รวมงาน สั่งส่วนถัดไป หรือกลับไปทบทวนเป้าหมาย?
สี่คำนี้ไม่ใช่สี่ด่านที่ต้องติ๊กให้ครบก่อนทำขั้นถัดไปครับ เป็นมุมมองที่ช่วยให้เรากลับมาดูงานได้ตามจังหวะ บางครั้งคำถามเรื่องขอบเขตยังไม่ชัด บางครั้งเราต้องดูสิ่งที่ส่งมอบ หรือเลือกว่าจะยอมรับและพางานต่ออย่างไร การย้อนกลับไปทบทวนจึงเป็นส่วนหนึ่งของกรอบคิดนี้ ไม่ใช่ความผิดพลาดของแผน
ส่วน AI จะช่วยเสนอแนวทางหรือวิธีแบ่งงานได้ แต่ข้อเสนอไม่ใช่คำตัดสินของเรา คนยังเป็นเจ้าของการเลือกและรับผิดชอบทิศทาง นี่คือแกนที่เชื่อมทั้งสี่มุมมองเข้าด้วยกัน