หลังจากที่ผมเริ่มรับงานพัฒนาเว็บไซต์จากที่บ้านได้ระยะหนึ่ง จังหวะเวลาสำคัญของครอบครัวก็ก้าวเข้ามาถึง
คำถามของแม่
ในช่วงที่ลูกชายกำลังเรียนอยู่ชั้นประถมปลาย คุณแม่ของผมได้เอ่ยคำถามสำคัญที่สะกิดใจลูกผู้ชายอย่างแรงกล้า: "จะปล่อยให้พ่อกับแม่อยู่กันสองคนอีกนานเท่าไหร่ เมื่อไหร่จะกลับมาดูแล?"
คำถามนั้นทำให้ผมตระหนักว่า ถึงเวลาที่ต้องเตรียมพาครอบครัวย้ายกลับเข้ามาดูแลพ่อแม่ที่อายุมากแล้ว ในขณะเดียวกัน เป้าหมายเรื่องการศึกษาของลูกก็ต้องวางแผนอย่างจริงจัง ผมตั้งเป้าหมายพาลูกชายสอบเข้าเรียนต่อชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ซึ่งในความเป็นจริง แม้ลูกจะเรียนโรงเรียนวัดในต่างจังหวัด แต่ผมก็คอยเคี่ยวกรำปูพื้นฐานวิชาการและสร้างวินัยให้เขามาตั้งแต่ชั้นประถมต้นแล้ว
โควิดกับจังหวะกลับวงการ
ประจวบเหมาะกับช่วงเวลานั้น มีการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19 ทำให้รูปแบบการทำงานของโลกเปลี่ยนผ่านสู่การทำงานจากบ้าน (Work from Home) ผมจึงเริ่มมองหางานในรูปแบบนักพัฒนาทางไกล (Remote Developer) เพื่อให้สามารถทำงานสร้างรายได้ ดูแลพ่อแม่ที่บ้าน และมีเวลาเคี่ยวเข็ญติวหนังสือให้ลูกชายไปพร้อม ๆ กัน
และจังหวะชีวิตก็ลงตัว เมื่อรุ่นน้องร่วมสถาบันมหาวิทยาลัยที่เปิดบริษัทพัฒนาซอฟต์แวร์ กำลังมองหานักพัฒนาเข้าร่วมทีม การพูดคุยจึงเกิดขึ้นบนพื้นฐานของความไว้วางใจและความเคารพซึ่งกันและกัน
ในการกลับเข้าสู่วงการครั้งนี้ ผมเลือกวางบทบาทของตนเองอย่างถ่อมตน โดยขอสมัครในตำแหน่ง "Senior Developer" เพื่อได้ลงมือเขียนโค้ดแก้ปัญหาหน้างานจริง ผมมองว่านี่คือการเริ่มต้นใหม่ แต่เราก็ไม่ใช่เด็กใหม่ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย รากฐานเดิมทางวิศวกรรมซอฟต์แวร์ ตรรกะระบบ และการปรับจูนฐานข้อมูลยังคงแน่นหนา เพียงแต่เราต้องเรียนรู้ชุดเทคโนโลยีสมัยใหม่ (Modern Stack) ที่บริษัทใช้งาน ซึ่งประกอบด้วย C# .NET, Angular และ Flutter
"ผมมองว่านี่คือการเริ่มต้นใหม่ แต่เราก็ไม่ใช่เด็กใหม่ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย"
ยุทธศาสตร์สองแนวทาง
ผมวางยุทธศาสตร์การเรียนรู้เครื่องมือใหม่ออกเป็นสองแนวทาง:
- ฝั่ง C# .NET: ผมแทบไม่ได้ไปลงคอร์สเรียนใหม่ เพราะรากฐานของการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ (OOP) และสถาปัตยกรรมระดับองค์กรฝังแน่นอยู่ในสายเลือดมาตั้งแต่สมัย Delphi, C++ และระบบ ERP ผมใช้วิธีเรียนรู้จากงานจริง (On-the-Job Training) เปิดดูโค้ดของจริงที่รันได้บนระบบงาน ไล่สายข้อมูล แล้วเขียนโค้ดฟังก์ชันใหม่ต่อยอดเข้าไปทันที
- ฝั่ง Angular และ Flutter: เนื่องจากเป็นกระบวนทัศน์ใหม่เอี่ยม ทั้งการเขียนเว็บแบบ Single Page Application ด้วยภาษา TypeScript และการสร้างแอปพลิเคชันมือถือแบบ Reactive ด้วยภาษา Dart ผมจึงเลือกที่จะไปลงคอร์สเรียนศึกษาอย่างเป็นระบบ เพื่อเข้าใจวิธีคิดและโครงสร้างของเฟรมเวิร์กอย่างถ่องแท้
เจียมตัวและพิสูจน์ด้วยเนื้องาน
ด้วยความที่ห่างหายจากวงการไปนาน ผมจึงเลือกที่จะวางตัวอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว ไม่เคยยกอดีตมาพูดถึง ไม่เคยยกตนข่มรุ่นน้อง แต่เลือกที่จะนั่งทำงานเงียบ ๆ รับฟัง และพิสูจน์ตัวเองผ่านคุณภาพของเนื้องาน
งานแรกสุดที่ได้รับมอบหมาย คือการเข้าไปสะสางปัญหาเรื้อรัง (Issues) ในระบบเดิมที่ค้างคาอยู่ ผมสวมวิญญาณช่างซ่อม เข้าไปประสานงานร่วมกับนักวิเคราะห์ธุรกิจ (BA) ทำความเข้าใจปัญหาเชิงข้อมูลและความต้องการของผู้ใช้งาน แล้วค่อย ๆ ไล่แก้โค้ดทีละเปลาะอย่างประณีต
ในช่วงนั้น ผมทำงานสัปดาห์ละ 7 วันอย่างต่อเนื่อง แต่เป็น 7 วันที่เต็มไปด้วยความสุขและปราศจากความเครียดจากการเมืององค์กร จังหวะการพักระหว่างวันมีเพียงการลุกไปขับรถรับส่งลูกชายที่โรงเรียน และพาภรรยาไปเดินซื้อของที่ตลาดสด เป็นช่วงเวลาที่ชีวิตลงตัวอย่างยิ่ง เพราะได้ทำสิ่งที่รัก ได้พัฒนาตนเอง และได้อยู่เคียงข้างครอบครัวตลอดเวลา